Özlü Sohbet odalari

Güzel Gizelim Yaşanmış Bir Hikaye.

Size anlatacağım bu olay üniversiteye hazırlandığım yıllarda başımdan geçen maceralardan sadece bir tanesi.
BenimLe YaÅŸaYan Biri Var..
Geceleri çalışmak bana daha cazip gelirdi hep. Bu yüzden en erken saat 04:00′ te yatardım. Bir gece ablamla aynı odayı paylaÅŸmak zorunda kalmıştım (ablamın odasına kartonpiyer yapılıyordu). Ablam her zamanki gibi erkenden uyudu. O gece tarih çalışıyordum ve öyle bir kaptırmışım ki yaklaşık 4 konu birden bitirmiÅŸtim.

Test kitabı almak için yandaki kitaplarımın olduÄŸu kütüphaneye gittim ve birkaç test aldıktan sonra odaya döndüm. GeldiÄŸimde kitapların sayfaları karışmış kalemler yere düşmüş ve en korkutucu olanı ise test cevaplarını yazdığım kağıta neredeyse okunmayacak kadar silik bir yazıyla “Beni hatırladın mı?” yazılmıştı. Bir an kalakaldım ablama baktım mışıl mışıl uyuyordu. Ablamın yanına yaklaÅŸtım hafifçe sirkeledim ve olanları anlattım. Uykuya düşkün biri olduÄŸu için gözlerini bile açmadan dinledi ve “Saçmalama yat artık uykun gelmiÅŸ senin” dedi ve yattı. Biran hak verdim diÅŸlerimi fırçalamak için tuvalete gittim.

Ä°içime bir korku düşmüştü birkere aceleyle diÅŸlerimi fırçaladım odaya geri döndüm. Aman Allah’ım aÄŸlamaklı oldum bilgisayarım açıktı daha doÄŸrusu açılmıştı ve o yazının yazıldığı kağıtın üstünde tatil resimlerimden biri duruyordu. Altında ise “Åžimdi bir daha düşün beni hatırladın mı?” yazıyordu. Erkeklik yoktu artık aÄŸlamaya baÅŸladım ablamı kuvvetlice sallayarak uyandırdım ama biryandan da aÄŸlıyordum. Çünkü o resmin çekildiÄŸi yaz fazla samimi olmadığım ama çok iyi tanıdığım bir arkadaşım trafik kazasında ölmüştü. Hıçkıra hıçkıra aÄŸlıyordum sınava baÄŸlı olarak içimdeki stressde patlak vermeye baÅŸladı ve koptum.

Aradan 30-35 dk. falan geçmiÅŸti annem ve babam gelmiÅŸ baÅŸucumda duruyorlardı. Gözlerime baktılar birer öpücük attıktan sonra ışıkları kapatıp gittiler. Ablam seslendi “Ä°yi misin?” evet dedim ve oda yattı ama ne mümkün ki ben uyuyayım. Sabaha kadar asker gibi uyanık olacaktım. Saatler geçti sabah ezanını duyuyordum. En büyük korkudur aslında benim için sabah ezanı. O muhteÅŸem sessizlikte Müezzinden çıkan ilk ses yüreÄŸimi hoplatır hep. Uyuya kalmışım sonra o gün ders çalışmadım ki bunun yanında dershaneyede gitmedim zaten.

Gece olmuÅŸtu yine ders çalışmıyordum sadece oturuyordum ve tv seyrediyordum. Uyuya kalmışım rüyamda Cem’i (ölen arkadaşım) görüyordum bana sitem ediyordu ve neden mektup yazmıyorsun bana tatil resimlerinden yolla gibi ÅŸeyler fısıldıyordu. Kan ter içinde uyandım. BirÅŸeyleri anlamak isitiyordum ama kafayı yemek üzereydim. Sonra bitti kesildi ama geçici bir süreymiÅŸ. Åžu an 27 yaşındayım yalnız yaşıyorum sabahları kalktığımda bazı resimlerimi yerlerde buluyorum. Benimle yaÅŸayan biri var. Belkide ÅŸu an sizler gibi yazdıklarımıda okuyor.

Etiketler: sohbet, sohbet çet, sohbet chat, özlü sohbet, ozlu sohbet, gizemli bir hikaye, yaşanmış gizemli hikayeler